Gary Granada vs. GMA Kapuso: Musical-Mathematical Permutations and Formulas, Children’s Advocacies, Moralities of Ownership and the Anti-Piracy Crusade, Music Industry-Pharmaceutical Industry Cross-References, o ang mga Kabalintunaan ng Musika Bilang Pag-aari lalo na sa Panahon ng Krisis, BAW

kapi.i.ph. Karapatang-ari 2009. Hindi ako kumikita sa gawaing ito, kaya dapat ay hindi rin pagkakitaan ng iba.

Nitong weekend lang ay inireklamo ng batikang singer-songwriter na si Gary Granada, sa pamamagitan ng isang Podcast, ang pagsasamantala sa kanya ng GMA. Hindi po siya minolestya, kundi ang talento po niya. Heto po, straight from the Gary’s mouth:

 

Transcript ng Podcast dito, courtesy of Raymond Lee a.k.a. Foobarph (sipag no? 14mins din yun).

Heto na nga’t agad na sinunggaban ng blogosphere ang naturang kaso at ikinalat ang recording ni Gary Granada at pinuna o kinondena ang pagnanakaw, or otherwise a violation, ng intelektwal na pag-aari ng isang batikang kompositor–ang pinaka-inaasahang anggulo ng pagsipat sa isyung ito. Na dapat naman talagang kondenahin kung totoo. Or at the least, mag-demand ng malinaw na pagpapahayag mula sa panig ng Kapuso network. Basahin ang mga isinulat nina Nick ng FilipinoVoices.com, Kape Ni Lattex, Viloria.Net, Rockerfem, Hiraya, Guisadong Gulay, Jeric Peña, Pete Rahon at iba pa dito at dito.

Bukod sa namamayaning thou-shall-not-steal or otherwise violate intellectual property morality ngayon sa blogosphere, kapansin-pansin ang ilang kabalintunaang lumitaw sa kasong ito na talagang nakababalisawsaw:

1. Kung totoo nga ang inirereklamo, suddenly, a giant media behemoth claims to be part of the creative commons/open source/copyleft movement. Iyon ay kung totoo nga ang sabi ni Ka Gary, na ang alibi nila kaya hindi siya binayaran ay dahil bahagi lang siya ng “collective effort.” (Calling out to Atty. Berne Guerrero of RP Creative Commons! May potential big-time sponsor na kayo sa CC Asia & Pacific Conference, hehe!)
2. Ka Gary, teka lang, kung totoo nga ang sinabi ninyo, ang pag-tango ay bahagi ng collective effort ha!
3. Kung totoo nga ang naging paglabag ng GMA sa intelektwal na pag-aari ni Gary Granada, pinatunayan lang na bago ka maging pirata ay dapat may malaki kang barko. Kaya sa mga record companies, mukhang dapat nilang pag-isipang muli nang mabuti ang kanilang Anti-Piracy Campaign, na sa ngayon ay nakatutok lang sa pagtugis sa mga baklad. 
4. Kung totoo nga ang reklamo, may mas matimbang na moralidad na dapat itinuturo sa kabataan kaysa magpatuloy sa pag-aaral. Tulad ng pagbili ng “tripid packs,” ito ay ang pagtitipid. At all costs. Iyon ang mas mahalagang mensahe sa patalastas na kinomisyon kay Ka Gary. Oha, may practical application pa!
5. Baka naman ang kailangan ng GMA–tulad ng mga taong maysakit sa Pilipinas kung saan pinakamahal ang gamot sa Asya (pangalawa lang sa bansang Hapon) kaya ipinasa ang Cheaper Medicines Act–ay de-kaledad at abot-kayang musika. Ewan ko lang kung gusto ninyong mag-parallel importation tayo ng “BollyWood” mula sa India.
6. Kung talagang balido ang matematikal na argumentasyon ni Ka Gary sa kung bakit siya nanakawan (na napakahusay nga naman, ni hindi ko naisip iyon), dapat nagkakasuhan na rin ang mga Joc-Joc, mga NBN-ZTE, mga WB Contractors, et al., ng Pilipinas. Kasi nagkataong pare-pareho lang ang gamit nilang pormyula sa pambubukol sa kaban ng bayan, baka nagka-gayahan.
7. Dumarating na ang masamang epekto ng global financial crisis sa ating bansa. Lahat masasalanta, kasama na ang mga higanteng mass media companies. Ka Gary, kaysa naman maraming media workers ang ma-layoff, huwag ka na lang maningil. Nakatulong ka pa sa ordinaryong manggagawa.

Di nga, peksman. Itong isyu ng diumano’y paglabag ng GMA sa intelektwal na pag-aari ni Ka Gary ay higit pa roon. Pagpapakita lang ito ng kung papaanong, unti-unti at lalong umiigting ngayon panahong ito ng krisis, ang mga creative-cultural artifacts gaya ng musika ay higit na magiging commodified. Hindi dahil sa lalong bebenta ang mga iyon, kundi lalong titipirin. Hanggang sa maging freebie na lang, kung tutuusin.

Again, again, again. Ang punto rito, sa mga taong nangangarap na magkaroon ng marangal na kabuhayan sa pamamagitan ng paglikha ng musika (kasama na marahil ako roon, pagkatapos nitong kasalukuyan kong proyekto), kailangang mag-ingat na hindi kayo mapagsamantalahan. Sa mga taong tulad ko rin siguro na nais lang mag-share ng kanilang malikhaing gawain, lalo na sa pamamagitan ng internet, kailangan ding mag-ingat nang sa gayon ay hindi pagkakitaan ng iba ang hindi ninyo pinagkakakitaan o ayaw ninyong pagkakitaan. Siyempre, ang bigat agad ng mga katagang ito–na general in nature at maaaring hindi partikular sa kasong ito ng Gary Granada Vs. GMA (o ha, disclaimer ito ah, inoculation from libel)–kailangan ng dagdag na patunay bukod sa testimonya ni Ka Gary na nagkasala nga ang GMA. Marami namang abugado riyan na nagba-blog, enlighten us please.

Huling birit, sa buong industriya ng musika sa Pilipinas: dulot ng mga circumstances tulad nito, tulad ng patuloy na paglala ng piracy at patuloy na pagyabong ng new media, kailangan na nga sigurong pag-isipang muli ang business models natin. Pursigihin natin ang linyang ito sa mga susunod na blog entry. Ay teka, huwag na lang, baka manakaw pa ang mga plano para sa Tribeless (na magiging Tribless Bar & Disco na. Charot!).

“…Galit ako sa mga pasista
Galit ako sa imperyalista
Feel na feel kong maging aktibista…”

–Pag natatalo ang Ginebra, Gary Granada