So ayan, pangalawang araw ko nang hindi pumapasok sa trabaho ngayon dahil hindi nga ako makalakad nang maayos. Nakababad lagi ang kaliwang paa ko sa mainit na tubig na may asin. Kahapon, pinahiran naman ito ng dinurog na talong at luya. Ano nga ba ang nakain ko sa mga nakaraang araw? Ewan. Basta, tila ba kinakalawang ngayon ang aking sakong. Nakasaklay akong naglalakad sa loob ng bahay, at pumapanhik-manaog ako sa hagdan nang paupo.

Bale, alam na ninyo ang tunay na inspirasyon sa likod ng pamagat ng bago kong blog. Kayo na ang bahalang maglapat ng social relevance sa pamagat na ito. (Kinakalawang ang gulugod ng lipunan, kaya unti-unti na itong naaagnas? Hehe.)

Maaaring tanda ng kapabayaan ang kasalukuyan kong karamdaman. Baka nga sa nakain ko. Pero panay pasta naman ang kinain ko nitong weekend, pampahaba-buhay: pang-kontra sa kung ano mang pamahiing magpapaliwanag sa maliit kong tenga. Baka nga maikli talaga ang buhay, tulad ng demograpiya ng Pilipinas na pa-bata nang pa-bata ang mortalidad. Basta, naisip ko lang na gumawa ng bagong blog, at heto na nga.

Ano pa ba ang bago sa akin? Tsismisan ko lang kayo, kung hindi ninyo mamasamain.

Nag-resign na ako sa <a href="http://www.bworld.com.ph/">BusinessWorld</a>. Sa mga hindi nakakaalam, tinapos ko na noong ika-15 ng Agosto ang pagsisilbi ko bilang mamamahayag. (Nagpa-tipar nga ako nitong Biyernes para sa mga Bworld peeps, belated na despedida ba… naku, baka nga yung pastang hitik sa mushrooms ang dumali sa akin!).

Pakatandaang nagkaroon ako ng dilema dati: kung magpapatuloy ba ako sa pamamahayag pagkatapos ng BusinessWorld, kung susubok muna ako ng ibang propesyon o kung mag-aaral na ba muli ako. Kalahati ko'y nais manatili sa pamamahayag, kalahati nama'y sabik nang mag-aral muli. Gayun din ang mga tao sa aking paligid.

Kaya kinuha ko ang ikalawa, at tinanggap ang alok ni <a href="http://www.marroxas.com/">Senador Mar Roxas</a> na magtrabaho sa kanya bilang mananaliksik.

Bakit, 'kamo? Gusto ko namang sumubok ng ibang mundo, ibang pace ng buhay, 'ika nga. Kung babalik ako sa pamamahayag ay mangyayari iyon kung naisin ko nga. Sa ngayon, ayaw ko muna ng buhay na pa-isa-isa, na araw-araw kang may patay-guhit, na lagi kang nagkukumahog. Hindi sa mas madali ang buhay ko sa ilalim ng senador (sana nga ganoon), ngunit gusto ko munang sumubok ng propesyong iba ang output, na may ibang audience.

Ano pa'ng bago? Uh, nagpagupit ako? Sa kasawiang-palad, hindi napadpad sa Guimaras ang buhok na ginupit, at nilandi na naman ako ng parlorista.